Wetenswaardigheden.

Klik op een van de onderstaande links voor meer info. over:
Bij gebruik van Google Chrome e.d. "scroll" naar beneden.

Boekbespreking

Uitgebreide informatie over diverse honden boeken.
Des te meer poot-afdrukken des te beter het boek.

Hondentaal is lichaamstaal.
Geschreven door Martin Gaus.

Een mooi boek vol fantastische foto's. Met in de meeste gevallen, goede uitleg over de "Hondentaal". Een feest om te lezen.

Toch jammer dat er in dit boek, bepaalde items, niet goed worden belicht.

Er wordt over "dominant" gedrag geschreven. Als het begrip "dominant" wordt vervangen door het begrip "opgewonden"gedrag, dan zou dit een betere omschrijving zijn.
Waarom geen "dominant" gedrag, maar "opgewonden" gedrag.
Als de hond een hoge houding aan neemt, met een hoog gedragen staart en hoog, naar voren gerichte oren, zijn ogen wijd open heeft en in de meeste gevallen, de haren recht op de rug heeft staan, wil dit niet per definitie zeggen dat deze hond, zich "dominant" gedraagt.
We zien deze houding net zo vaak bij honden welke zich over het algemeen zelfverzekerd gedragen, als bij honden welke onzeker en onderdanig gedrag vertonen. Dezelfde houding zien we ook bij honden die erg geintresseerd zijn in gebeurtenissen in hun directe omgeving. Bijvoorbeeld als ze een konijn zien. Dan is de houding ook hoog, er is, voor de hond, een positieve opwinding. In deze gevallen zie je dan ook niet dat de haren op de rug omhoog staan.
In al deze gevallen vertonen deze honden "opgewonden" gedrag. Vanuit het begrip "opgewonden" gedrag, kunnen mensen anders naar honden gaan kijken en omgaan met dit gedrag. De oplossing voor dit gedrag zit hem ook in het omlaag brengen van de "opwinding".

Ook is het jammer, dat de verklaringen bij de "kalmerende signalen" wat ongenuanceerd zijn. Er wordt vaker verwezen naar het feit dat een hond welke dit doet zelfverzekerd is.
Niets is minder waar. De hond ervaart op dat moment stress en laat vanuit het stress gevoel signalen zien. Veel "stress signalen" zijn tevens "kalmerende signalen" en hebben een dubbele functie.
De hond heeft wel, door het gebruik van de "kalmerende signalen" ervaren dat je op die manier "ingesprek kunt zijn" met je medesoortgenoten. En dat de "kalmerende signalen" in de meeste gevallen het beoogde effect hebben.
Iedere hond, welke de kalmerende signalen voldoende beheerst (sommige honden zijn het gebruik van deze signalen "vergeten", net als een roepende in de woestijn, die stopt ook met roepen omdat er niet op hem wordt gereageerd) zal een "kalmerend signaal" herkennen en erop reageren met een ander "kalmerend signaal". Als mens kunnen wij ook, diverse "kalmerende signalen" toepassen, om een hond, welke gespannen is, tot rust te brengen.
Ook de in dit boek genoemde "deemoeds" gebaren, zijn "kalmerende signalen", om de "vrede" te bewaren.

Tevens kloppen soms de nummers met de uitleg van de foto's niet.

Toch wil ik dit boek aanbevelen, iedere hondenbezitter kan van dit boek veel leren.

Klik hier om terug te gaan naar boven

Gedrag

........ Poep-eten .......... Lees ook bij "Medisch" het stukje over poep-eten.

Poep eten kan een aangeleerd gedrag zijn. Vaak zie je dat pups het al leren in het nest. De meeste goede moeder honden, eten instinctief alle "poepjes" van hun pups op. Dit om het nest schoon te houden en om te voorkomen, dat andere roofdieren, in de wilde natuur, ruiken waar de pups verscholen zijn. Zo leert een pup al op jonge leeftijd, door afkijk gedrag, dat het heel normaal is om poep te eten, moeder doet dat ook immers.
In veel gevallen zal een goede fokker ervoor zorgen, dat de ontlasting van de pups regelmatig wordt opgeruimd. Hierdoor verminderd het aanleer gedrag van poep eten, beduidend.
In grotere kennels, waar vaak meerdere honden in hokken verblijven, is dit gedrag vaak roedel gerelateerd en wordt door verveling in de hand gewerkt. Ik heb kennels gezien, waar honden er gewoon op staan te wachten, tot de andere hond klaar is met zich te ontlasten en dat de andere honden het direct opeten.

Wat nu te doen, als u een pup thuis krijgt met deze "onsmakelijke" gewoonte.
Belangrijk is het, niet de pup te straffen, als hij al aan het eten is of als hij net klaar is. Je bent dan te laat, de hond heeft de handeling al uitgevoerd. Wat er wel gebeurd als je dan zou straffen, is dat de relatie tussen baas en hond, in deze situatie, schade oploopt. Waardoor het werken aan een oplossing ook gevaar loopt.

Aan dit artikel, wordt op korte termijn, nog verder aan gewerkt.

Klik hier om terug te gaan naar boven

Medisch

Aan dit stuk van de site wordt nog gewerkt.

Klik hier om terug te gaan naar boven